Als coaches van voortdurende verandering hebben we bij Energized.org de maanden die door COVID-19 gekleurd werden, nauwlettend in de gaten gehouden.

Verandering is overal, vooral nu. Het is zowel beangstigend als opwindend, afhankelijk van hoe je erin staat. Hoe gaan we om met deze opgelegde verandering? Als mens, maar ook als organisatie? Is overleven hier het enige doel? Of kunnen we op een meer duurzame en zinvolle manier veranderen, zelfs in tijden van crisis, en zelfs als velen van ons vanuit huis werken? Zo ja, waar beginnen we?

Dit zijn grote vragen en we hebben geen kant-en-klare antwoorden in zes stappen voor je. Als je bereid bent om je nieuwsgierigheid aan te zetten en met ons op onderzoek uit te gaan, dan ben je misschien geïnteresseerd in het perspectief dat Diederick Janse deelde tijdens de internationale online Meetup. Je kunt de bevindingen van de vorige Meetup hier vinden.

Diederick Janse is co-auteur van het Nederlandse boek Getting Teams Done en Holacracy Master Coach & Trainer. Hij geeft een andere kijk op Holacracy door de inspiratie die hij krijgt uit Systems-Centered Training.

Overleven wint van het leren

Angst en nieuwsgierigheid kunnen niet naast elkaar bestaan (niet op hetzelfde moment): als we bang zijn dat onze overleving op het spel staat, nemen onze overlevingsmechanismen het over (bijv. “Ga alleen” om een probleem op te lossen of een beslissing te nemen of kijk naar een ander voor antwoorden). Dit geldt voor ons individueel, voor teams en voor organisaties als geheel. Wat betekent dat? Overleven wint van het leren.

Dat gezegd hebbende, brengen mensen en organisaties zelden al hun tijd door in de overlevingsmodus. Over het algemeen zal de angst, als er voldoende tijd is, zo laag worden dat onze nieuwsgierigheid ‘online’ komt en we onszelf vragen stellen:
‘Wat is er aan de hand?’
‘Hoe word ik geraakt?’
‘Hoe reageer ik?’

Diederick Janse legt uit

Informatie van de groep over wat er gebeurt wanneer angst het heft overneemt:

  • managers beginnen met micromanagement
  • meer dashboards en Excel-sheets
  • minder tijd voor mensen
  • het effect van een vergrootglas, wat er al was, wordt groter

Tijd tot nieuwsgierigheid

Crisis en disruptie veroorzaken angst. Dat zit in ons ingebed en dat kun je niet weerhouden. Wat je wel kunt beïnvloeden, is hoe lang het duurt voordat een individu, een team of een organisatie van angst naar nieuwsgierigheid gaat. Laten we dat ‘tijd tot nieuwsgierigheid (TTN)’ noemen.

Als je responsief wilt zijn en wilt leren surfen op de golven van verandering, in plaats van ze over je heen te laten crashen, is het jouw taak om de TTN te verminderen, om de tijd tot nieuwsgierigheid te verminderen. In jezelf, in je team, in je organisatie.

Als je nieuwsgierig bent, open je je grenzen om nieuwe informatie op te nemen over de realiteit waarin je je bevindt. Als je angstig bent, sluit je deze grenzen en val je terug op de aannames en strategieën die je beschermd hebben in het verleden.

Het verminderen van de tijd tot nieuwsgierigheid betekent daarom dat je je grenzen opent voor de huidige realiteit. In een team of organisatie betekent dat het creëren van een klimaat waarin je continu leert, wat SCT een ‘realiteit-testend klimaat’ noemt. Je stelt jezelf dan vragen, zoals ‘Wat is er aan de hand?’ ‘Dit is wat ik zie, wat zie jij?’

Nieuwsgierig worden naar een uitdagende realiteit is ongelooflijk moeilijk. We zijn ongelooflijk goed in het NIET onder ogen zien van de realiteit, over het NIET onder ogen zien van wat we in Holacracy spanningen noemen. Enkele van de strategieën die we gebruiken om NIET de realiteit onder ogen te zien, omdat we NIET in een moeilijke situatie verkeren, zijn onder meer:

  • negeren/ onder het tapijt vegen
  • verzachtende geruststellende verklaringen bedenken
  • onszelf afleiden
  • aannames over anderen maken
  • positieve of negatieve voorspellingen maken
  • personaliseren, d.w.z. geef jezelf of anderen de schuld, etc.

In de huidige context waarin thuiswerken veel voorkomt, is dit nog belangrijker. Het is gemakkelijker om in onze comfortzone te blijven, er zijn minder aanwijzingen om op te pikken, en minder mogelijkheden om de problemen en spanningen die zich voordoen op te lossen, niet alleen rond het werk, maar ook in hoe we samenwerken.

Creëer een realiteit-testend klimaat

Dus als je van plan bent om een ​​realiteit-testend klimaat te creëren in je team of organisatie, dan loop je er tegenaan dat de gelegenheid om waar te nemen en te testen minder is. We hanteren beproefde strategieën om ons veilig te houden, onze grenzen te sluiten en NIET te veranderen. In wezen zijn het allemaal verdedigingen tegen wat er nu in dit moment gaande is. Het goede nieuws is dat we deze afweer kunnen leren herkennen en ongedaan maken, in onszelf en in onze teams en organisaties.

Holacracy ondersteunt een realiteit-testend klimaat

Laten we het nu even hebben over Holacracy. Een manier om naar Holacracy te kijken, is dat het een oefening is voor een organisatie en voor de mensen erin, om de realiteit onder ogen te zien en nieuwsgierig te worden, keer op keer.

Hier zijn een paar manieren waarop ik dat zie:

  • Om het voor mensen normaal en veilig te maken om over spanningen te praten.
  • Om onze impuls om te personaliseren tegen te gaan door rollen te verduidelijken en ernaar te verwijzen.
  • Om vragen te stellen voordat we reageren.
  • Om één voor één een reactie te geven om ieders stem te horen.
  • Om sommige of alle angsten en aannames die naar boven komen wanneer we proberen een beslissing te nemen eruit te filteren (d.w.z. door bezwaren te testen – de toekomst voorspellen, namens anderen denken, enz.)
  • Om verzoeken te doen en te controleren of je het recht hebt om dat te verwachten.
  • Om een ​​facilitator te hebben die alleen maar nieuwsgierige vragen stelt, zoals ‘wat heb je nodig?’, ‘helpen we je nog steeds?’, ‘wat is de eerste volgende stap?’

Dit zijn allemaal manieren om nieuwsgierig te worden, iets nieuws te leren in plaats van alleen te overleven.

Spanningen zien zoals ze zijn

Ik wil eindigen met een persoonlijke noot: de krachtigste manier waarop Holacracy mij persoonlijk heeft beïnvloed, is het normaliseren van spanning. Het heeft mijn relatie tot spanningen veranderd; van angst naar nieuwsgierigheid. En in tijden van verandering is die nieuwsgierigheid hard nodig om ervoor te zorgen dat we niet alleen overleven, maar onszelf en onze organisaties ontwikkelen en transformeren.

Begin met die ene spanning die je nieuwsgierig maakt

Als je nu met Holacracy wilt beginnen: begin met de spanning die je nieuwsgierig maakt naar Holacracy. En volg die spanning. Je hoeft niet de hele gereedschapskist en grondwet in te voeren om te kunnen beginnen. Je kunt het stap voor stap doen en dat zul je ons ook vaker zien doen als wij organisaties ondersteunen. Volg gewoon die eerste spanning.

We zullen vaker vertellen over de stapsgewijze benadering van Holacracy. Maar als je al nieuwsgierig bent naar wat het uw organisatie kan bieden, neem dan contact op. Diederick en zijn collega’s delen graag meer.