Energized heeft een nieuw lid: Welkom Marc-Peter
Bij Energized verwelkomen we met trots ons nieuwste teamlid, Marc-Peter Pijper. Van luchtverkeersleiding tot een eigen internetbedrijf, en van een volledige Holacracy-transitie bij Viisi tot de wereldwijde coördinatie van het Corporate Rebels-netwerk: Marc-Peter brengt een schat aan praktijkervaring mee. Een rode draad loopt door zijn hele loopbaan: de mens in de organisatie. En hij kijkt nu al vooruit naar hoe AI die mens kan versterken in plaats van vervangen.
Welkom als nieuw lid van Energized, Marc-Peter! Om te beginnen, kun je ons iets vertellen over je achtergrond? Wie is Marc-Peter Pijper?
Dank je! Wie ben ik? Daar ben ik eigenlijk mijn hele leven al mee bezig. Die zoektocht is de laatste tijd flink versneld door de opleiding die ik nu volg bij Phoenix, waarin je echt de diepte in duikt. Ik ben een kwart Fries en driekwart Gronings. Dat heeft me veel nuchterheid meegegeven: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Tegelijkertijd heb ik een enorme fascinatie voor hoe een mens eigenlijk werkt. Mensen zijn geen eentjes en nulletjes. Die combinatie loopt als een rode lijn door mijn leven.
Dat klinkt als een mooie combinatie! Hoe ziet je levenspad er verder uit?
Mijn eerste levensjaar woonde ik in Saudi-Arabië, omdat mijn vader een internationale carrière had. Maar het grootste deel van mijn jeugd heb ik in Drenthe doorgebracht. Ik heb communicatie gestudeerd en daarna een master gedaan in Oxford en Bangkok. Vanuit Bangkok rolde ik als stagiair mijn eerste baan in, bij een internationale organisatie voor luchtverkeersleiding. Heel niche, maar ook heel wereldwijd. Ik organiseerde overal ter wereld events om luchtvaartorganisaties met elkaar te laten samenwerken.
En hoe ging het daarna verder?
Uiteindelijk ben ik daar gestopt. Ik kon me niet meer helemaal vereenzelvigen met de luchtvaartindustrie, de verduurzaming ging me allemaal niet snel genoeg en ik had het gevoel dat ik daar te weinig impact op kon maken. Ik ben met mijn huidige vrouw op sabbatical gegaan (op Machu Picchu heb ik haar ten huwelijk gevraagd) en daarna werd natuurlijk alles anders. Ik begon een eigen bedrijf met twee anderen, dat we binnen vier jaar verkoopklaar maakten en ook verkochten. Daarna heb ik wat gefreelanced en kwam ik min of meer toevallig bij Viisi terecht, een hypotheekadviesbedrijf. Ik wandelde daar binnen als klant en was helemaal niet van plan om nog voor een baas te gaan werken. Maar toen een van de co-founders vertelde dat ze met Holacracy wilden gaan werken, begon ik erover te lezen. Ik dacht: wauw, dit lijkt echt op de manier waarop ik mijn eigen bedrijf had ingericht.
Wat maakte Viisi zo bijzonder voor jou?
Allereerst de purpose. Viisi keert de volgorde van stakeholders in de financiële sector om. Normaal gaat het om shareholders first, dan customers, dan employees. Bij Viisi is dat andersom: people first, customers second, shareholders last. Dat sprak me enorm aan, en dat voel je nog steeds als je er binnenstapt. Holacracy draagt daar als zelforganisatiemodel aan bij. Niet dat ik ermee getrouwd ben, maar het helpt.
Ik heb de hele transformatie naar Holacracy van scratch meegemaakt, eerst als practitioner en later als interne coach. Met alles wat daarbij komt kijken: cultuur opbouwen, een salarismodel, feedback inrichten, hoe je met elkaar omgaat. Leuk feitje: Diederick en Joost hebben die implementatie destijds vanuit Energized begeleid. Begin 2023 ben ik zelfstandig geworden. Een deel van mijn rollen bij Viisi heb ik toen meegenomen, zoals de B Corp-certificering, en ik organiseer daar nog steeds safari’s, die we nu vanuit Energized gaan doen.
Waar ben je naast Energized nog meer mee bezig?
Ik verbind mij graag met onderwijs en wetenschap, en probeer altijd de brug naar de praktijk te slaan. Zo zat ik bij het Centre for Economic Transformation van de Hogeschool van Amsterdam, en werk ik mee aan het project Werk van Waarde in het noorden van het land. Daarnaast ben ik al een tijd actief bij Corporate Rebels. Ik ben global coördinator van het Rebel Cell netwerk en organiseer samen met Diederick de Nederlandse Cell.
Wanneer ben je eigenlijk begonnen met nadenken over hoe mensen samenwerken?
Als er één rode lijn in mijn carrière zit, dan is het de mens in de organisatie. Hoe beweegt die, en hoe beweegt die níet? Waar loopt die tegen bottlenecks aan, en waar komt dat door? Het ligt nooit alleen aan het systeem of alleen aan de mens, het is altijd die combinatie. Zelfs bij het organiseren van events zag ik het al. Mijn team bestond uit mensen van allemaal verschillende nationaliteiten, en op elke locatie moesten we binnen no-time samenwerken met een lokaal team van twintig tot vijftig mensen. Dat kon je maar deels vooraf regelen. De echte samenwerking ontstond ter plekke, doordat mensen zelf uitzochten wie wat oppakte. Dat heeft me nooit meer losgelaten. Als ik ergens van overtuigd ben geraakt, is het dat álles zelforganisatie is.
Waarom denk je dat alles zelforganisatie is?
We zijn een product van de natuur. We zíjn de natuur. En de natuur is zelforganiserend. Dat de mens een bewustzijn heeft, of pretendeert te hebben, maakt het soms wat lastiger. Mensen maken het zichzelf vaak moeilijk door er allerlei hiërarchische structuren omheen te bedenken. Maar in principe is alles zelforganisatie.
Is je kijk op zelforganisatie veranderd sinds je tijd bij Viisi?
Zeker. Bij Viisi heb ik het van scratch meegemaakt met een club mensen die uitgroeide tot ruim tachtig mensen, allemaal met het idee dat dit ons hielp onze purpose te verwezenlijken. Ik heb er ook de crisisperiode meegemaakt, en juist dan zie je wat zelforganisatie vraagt om overeind te blijven. Viisi is daar niet alleen doorheen gekomen, maar als organisatie ook beter van geworden. Daarna kwam ik bij klanten in heel verschillende fases en contexten, die allemaal op zoek waren naar een cultuur van meer eigenaarschap. Dan zie je dat er geen one size fits all is. Holacracy is niet het doel, meer eigenaarschap is dat wel. Holacracy kan daarbij helpen, maar zegt bijvoorbeeld niks over de onderstroom of hoe je daarmee omgaat.
Tegelijkertijd beweegt alles constant. Om daar als organisatie goed mee om te gaan, helpt een model zoals Holacracy wel. Maar een model blijft een versimpeling van de werkelijkheid. The map is not the territory. Mensen maken graag een kaart van de wereld, en dat is prima, zolang je je ervan bewust bent dat het terrein anders is. En zolang iedereen de tools heeft om die kaart zelf aan te passen.
Hoe kijk je naar de onderstroom?
Het staat niet in de spelregels van Holacracy, maar de kunst is dat de onderstroom naar boven mag bubbelen, en dat je die vervolgens een plek geeft in de structuur zodat hij ontvangen en verwerkt kan worden. Ik kom zelf eerlijk gezegd een beetje uit de technische hoekl: richt het goed in, dan komt de rest vanzelf. Nuchter, als het zo is, dan is het zo. Maar juist daarom vind ik het zo mooi dat er bij Energized collega’s zijn die specialist zijn in de onderstroom en groepsdynamiek. Die combinatie is volgens mij de grote kracht van Energized, en die laten we bij klanten al zien. Zeker in deze tijd, waarin alles verandert en van alles wordt weggeautomatiseerd, is aandacht voor de mens en de onderstroom belangrijker dan ooit.
Hoe zie je je rol binnen Energized en wat hoop je hier te bereiken?
Er is een gezegde: als je snel wilt gaan, ga alleen. Als je ver wilt komen, ga samen. Dat zit er bij mij diep in, en bij Energized heb ik het gevoel dat we samen heel ver kunnen komen. Concreet wil ik mijn ervaring als practitioner inbrengen. Hoe is het nou écht om in een zelforganisatie te leven en te werken? Daar heb ik veel ervaring mee, en die wil ik gebruiken om ook vanuit het perspectief van de klant naar ons aanbod te kijken.
Je bent ook veel bezig met AI. Hoe kijk je daarnaar?
De hele wereld rent als een kip zonder kop achter AI aan. Vooral in onze business zie je dat organisaties juist de menselijke kwaliteiten wegautomatiseren die ze eigenlijk willen behouden. Dat wordt dan innovatie genoemd, maar ik zie het als een serieus bedrijfsrisico. Energized staat bekend om een zeer hoge kwaliteit van dienstverlening. Dan moet je AI heel zorgvuldig inzetten, altijd samen met de klant, en vanuit de vraag: wat is de spanning waar we al op inzoomen, en hoe kan AI ons daarbij helpen?
Hoe ziet dat er in de praktijk uit?
Ik ben op dit moment bezig met het ontwikkelen van AI-experimenten bij klanten. Energized heeft ervaring opgedaan bij zo’n tweehonderd organisaties. Hoe zorg je ervoor dat die bak met ervaring op een goede manier beschikbaar komt in de context van de klant? Daar kan AI enorm helpen, omdat je contexten aan elkaar kunt koppelen. De gouden formule zit in de balans. Tijdens coaching, trainingen en het actief meelopen in rollen heb je die menselijke interactie nodig. Maar na een training zakken dingen vaak weer weg; dat is heel normaal, mensen zijn druk. Daar ligt een kans: de hoge kwaliteit van onze contactmomenten versterken en verlengen met AI. Stel, je bereidt als medewerker een meeting voor, je loopt ergens tegenaan met een collega, of je kijkt naar je Holacracy-structuur en wilt even input. Dan kan die input realtime komen uit de ervaring van Energized, toegepast op jouw situatie. Dat is iets heel anders dan zeggen dat we geen mensen meer nodig hebben.
Zelf heb ik trouwens een soort extern brein gebouwd over al mijn projecten heen. Die werken vaak een beetje in silo’s, en nu kijkt er een laag overheen die me terugvraagt: hé, heb je hier al eens aan gedacht? Zoiets kan ik me ook voorstellen voor Energized, als overkoepelende schil over al onze ervaring heen.
Wat wil je lezers meegeven?
Wij gaan op een Energized-manier met AI aan de slag: zorgvuldig, samen met de klant, en met de mens op de eerste plek. We starten nu met een kleine groep klanten. Ben jij een van de organisaties die denkt: daar wil ik wel aan meedoen? Kom maar langs, we gaan graag met je in gesprek.
